هفتبرکه – صادق رحمانی: طراحی و نقاشی از هنرهایی هستند که جهان را از دریچهای دیگر به ما نشان میدهند؛ هنری که با رنگ، خط و تصویر، احساسات، اندیشهها و تجربههای انسانی را روایت میکند. در سالهای اخیر، حضور هنرمندان جوان و خلاق در عرصه هنرهای تجسمی گراش، به پویایی بیشتر این حوزه کمک کرده است.
در ادامه مجموعه گفتوگوهای «اتفاق هنری گراش»، با نرگس دانشور، هنرمند حوزه طراحی و نقاشی، درباره انگیزههای ورود به هنر، جایگاه هنرهای تجسمی در جامعه، چالشهای پیش رو و چشمانداز آینده این هنر به گفتوگو نشستهایم.
نرگس دانشور دارای مدرک کارشناسی گرافیک و کارشناسی ارشد پژوهش هنر است. دانشور از سال ۸۶ در مدارس و به صورت آزاد نقاشی و طراحی تدریس میکند. او همچنین دارای مدرک خوشنویسی ممتاز است. از آبان ۱۴۰۱ او آموزشگاه آزاد هنرهای تجسمی پالت را به همراه همسرش حمیدرضا توکلی راهاندازی کرد.
هفت پرسش مکتوب هفتبرکه و پاسخهای دانشور را بخوانید.
رحمانی: چه عاملی باعث شد به رشته هنری مورد علاقه خود گرایش پیدا کنید و چه چیزی شما را به ادامه این مسیر ترغیب میکند؟
دانشور: علاقه به طراحی و نقاشی از دوران کودکی در من وجود داشت. تشویق خانواده نیز نقش مهمی در جدیتر دنبال کردن این مسیر داشت. هنر برای من فقط یک فعالیت آموزشی یا حرفهای نیست، بلکه راهی برای بیان احساسات و تجربههای درونی است. حس آرامش، تمرکز و رضایتی که از خلق یک اثر هنری به دست میآورم، مهمترین انگیزه برای ادامه این مسیر بوده است.
رحمانی: به نظر شما هنر طراحی و نقاشی چه جایگاهی در میان مردم گراش دارد و میزان استقبال جامعه از آن چگونه است؟
دانشور: بخش زیادی از مردم، هنرهای تجسمی را بیشتر از جنبه سرگرمی یا جنبههای تزیینی میشناسند، اما به مرور نگاه عمیقتری نسبت به این هنرها در حال شکلگیری است. برگزاری نمایشگاهها و فعالیت هنرمندان جوان باعث شده توجه بیشتری به طراحی و نقاشی جلب شود و امیدوارم این روند در سالهای آینده گستردهتر شود.
رحمانی: منزلت اجتماعی هنرمندان در گراش را چگونه ارزیابی میکنید؟ آیا هنرمندان از حمایت و احترام متناسب با فعالیت خود برخوردار هستند؟
دانشور: در مقایسه با سالهای گذشته، شرایط بهتر شده و نگاه مثبتتری نسبت به هنرمندان وجود دارد. با این حال، هنوز تعداد افرادی که بهصورت جدی از هنر و هنرمندان حمایت میکنند، متناسب با جمعیت و ظرفیت فرهنگی شهرستان نیست. برای ارتقای جایگاه هنرمندان، نیاز به حمایتهای گستردهتر و حضور پررنگتر هنر در زندگی اجتماعی شهر داریم.
رحمانی: کدام استادان، هنرمندان یا چهرههای فرهنگی بیشترین تأثیر را بر شکلگیری نگاه و مسیر هنری شما داشتهاند؟
دانشور: معلمان دوران هنرستان، مخصوصا خانم اسما انصاریان، استادان دانشگاه و همچنین همسرم آقای حمیدرضا توکلی بیشترین تأثیر را بر شکلگیری نگاه هنری من داشتهاند. آنان علاوه بر آموزش مبانی فنی و تخصصی، اهمیت خلاقیت، پشتکار و نگاه حرفهای به هنر را نیز به من آموختند.
رحمانی: مهمترین چالشهای شما برای ادامه فعالیت هنری در گراش چیست و چه امکاناتی میتواند به تداوم و رشد این مسیر کمک کند؟
دانشور: مهمترین نیاز هنرمندان، حمایت بیشتر از سوی مسئولان و فراهم شدن زمینه حضور هنر در فضاهای مختلف شهری است. استفاده از ظرفیت رشتههای مختلف هنری در زیباسازی شهر، برنامههای فرهنگی و پروژههای اجتماعی میتواند به دیده شدن هنرمندان کمک کند. همچنین حمایتهای مادی و ایجاد فرصتهای مناسب برای عرضه آثار، نقش مهمی در رشد و استمرار فعالیتهای هنری خواهد داشت.
رحمانی: تجربه شما از حضور در نمایشگاهها، رویدادهای هنری و عرضه آثار چیست؟ چه انتظاری از برگزاری نمایشگاههای هنری در گراش دارید؟
دانشور: خوشبختانه شرایط برگزاری نمایشگاهها نسبت به سالهای گذشته بهتر شده است و امکانات بیشتری در اختیار هنرمندان قرار گرفته است. با این حال، همچنان میتوان برای ارتقای کیفیت فضاهای نمایشگاهی و امکانات جانبی برنامهریزی کرد. امیدوارم در سالهای آینده کمبودها و کاستیهای موجود برطرف شود تا هنرمندان بتوانند آثار خود را در شرایط مطلوبتری ارائه کنند.
رحمانی: طرح «اتفاق هنری گراش» را برای معرفی و فروش آثار هنری تا چه اندازه مؤثر میدانید و چه پیشنهادهایی برای موفقیت بیشتر این طرح دارید؟
دانشور: «اتفاق هنری گراش» میتواند بستری ارزشمند برای معرفی هنرمندان و آثار آنان باشد. امیدوارم با پیگیری مستمر برگزارکنندگان، این طرح به نتایج خوبی برسد و زمینه ارتباط بیشتر هنرمندان با مردم را فراهم کند. به نظر من، یکی از عوامل موفقیت این رویداد، استمرار آن است؛ بهگونهای که هر سال در زمان مشخصی برگزار شود و به تدریج به یکی از رویدادهای ثابت و شناختهشده فرهنگی و هنری گراش تبدیل گردد.
