هفتبرکه – صادق رحمانی: در میان فعالان فرهنگی گراش، برخی هنرمندان خود خالق اثرند و برخی دیگر زمینهساز شکلگیری و دیدهشدن آثار و هنرمندان. راضیه غلامی از جمله فعالانی است که سالها در پشت صحنه رویدادهای فرهنگی و هنری شهر حضور داشته و در برگزاری جشنوارهها، نمایشگاهها، برنامههای ادبی و فعالیتهای فرهنگی نقشآفرینی کرده است. او از مدیران موسسه فرهنگی هنری مهرگان است و حوزه کار او از اجرای برنامههای عمومی و کودک تا همکاری در جشنوارههای هنری، رونمایی کتابها و برنامههای مناسبتی را در بر میگیرد. در گفتوگوی پیش رو، او از انگیزههای ورود به عرصه فرهنگ و هنر، چالشهای فعالیت اجرایی، جایگاه هنرمندان در جامعه و نگاه خود به طرح «اتفاق هنری گراش» سخن میگوید.
راضیه غلامی متولد فروردین ۱۳۶۹ است و مدرک کارشناسی تاریخ محض از دانشگاه پیام نور اوز دارد. او همچنین دارای مدرک مربیگری کودک از جهاد دانشگاهی لار در سال ۹۴ است. غلامی از سال ۹۵ تا ۹۸ مدیر خانه فرهنگ بوده و از سال ۱۴۰۲ تاکنون، مدیر و مجری موسسه فرهنگی هنری مهرگان است. همچنین دبیر اجرایی دو دوره جشنواره موسیقی هنرجویان خانه فرهنگ در سالهای ۹۶ و ۹۷، مدیر اجرایی نخستین جشنواره موسیقی کل در خرداد ۱۴۰۱، مدیر اجرایی برنامه بهارنامه ۲ برای تجلیل از نویسندگان شهرستان گراش، برگزاری کارگاه نویسندگی در بهمن ۱۴۰۲، برگزاری نمایشگاه کتاب در بهمن ۱۴۰۳، مجری و مربی سه دوره کارگاه کودک خلاق از سال ۱۴۰۳ تا ۱۴۰۵، برگزاری کارگاه مادر و کودک ریتم و گیم در مهر ۱۴۰۴ در کتابخانه آبشار به مناسبت روز جهانی کودک، هشت دوره پخش و نقد انیمیشن به همراه معرفی و قرعهکشی کتاب، مخصوص کودک و خانواده، در سینما فرهنگ در قالب سینما کودک، بخشی از کارنامهی فعالیتهای فرهنگی راضیه غلامی است.
هفت پرسش مکتوب هفتبرکه و پاسخهای غلامی را میخوانیم.
صادق رحمانی: چه عاملی شما را به فعالیت در عرصه فرهنگ و هنر و مدیریت رویدادهای فرهنگی سوق داد؟
راضیه غلامی: عشق به فرهنگ و هنر باعث شد در این مسیر قرار بگیرم و چیزی که مرا به ادامه این راه ترغیب میکند، همچنان همان علاقه و عشق به فرهنگ و هنر است. من بیشتر در جایگاه مدیر اجرایی و دبیر اجرایی برنامهها فعالیت میکنم و همین حضور در فضای فرهنگی برایم انگیزهبخش است.
رحمانی: فعالیتهای فرهنگی و اجرایی شما تا چه اندازه برای مردم گراش شناخته شده است؟
غلامی: هنر و فعالیت من برای برخی از همشهریان کمی عجیب و ناشناخته است. وقتی از من میپرسند شغلت چیست، معمولاً به طور کلی میگویم در حوزه فرهنگ فعالیت میکنم تا از توضیحات طولانی پرهیز شود. عنوانهایی مانند مدیر یا دبیر جشنواره و همایش برای عدهای هنوز گنگ و ناآشناست.گاهی برای اجرا، تنپوش عروسکی میپوشم، گاهی دبیر جشنواره موسیقی هستم، زمانی با نویسندگان و مترجمان شهر برای انتشار ویژهنامهها همکاری میکنم و در مناسبتهایی مانند یلدا و نوروز اجرای برنامه دارم. بخشی از فعالیتهایم نیز به برنامههای خلاقانه برای کودکان و همکاری با کتابخانهها اختصاص دارد.
رحمانی: منزلت اجتماعی هنرمندان را در گراش چگونه ارزیابی میکنید؟
غلامی: به نظر من متأسفانه هنر و هنرمند از مظلومترین بخشهای جامعه ما هستند. در گراش هنرمندان بسیاری در رشتههای مختلف فعالیت میکنند که برخی از آنها در سطح منطقهای و حتی ملی شناخته شدهاند، اما دیده نشدن و کمتوجهی به آنان موجب میشود انگیزه و توان ارائه آثارشان کاهش پیدا کند و گاه به انزوا کشیده شوند.
رحمانی: چه شخصیت یا چهره فرهنگی بیشترین تأثیر را بر نگاه و مسیر شما داشته است؟
غلامی: از سالهای مدرسه، نوشتههای صادق رحمانی را میخواندم و شخصیت، پشتکار و استمرار ایشان همواره برای من قابل احترام و الهامبخش بوده است.
رحمانی: مهمترین چالش شما در برگزاری برنامهها و رویدادهای فرهنگی چیست؟
غلامی: برای اجرای برنامهها، برگزاری جشنوارهها، نمایشگاهها و رونمایی کتابها که بخش اصلی فعالیت من را تشکیل میدهد، مهمترین چالش مسئله مالی است. اجرای یک برنامه فرهنگی با آن همه جزئیات و مسئولیت، هزینههای فراوانی دارد و تأمین منابع مالی به تنهایی میتواند بزرگترین مانع و دشوارترین مرحله کار باشد.
رحمانی: نمایشگاهها و رویدادهای هنری چه نقشی در رشد هنرمندان دارند؟
غلامی: برگزاری نمایشگاهها به خودی خود فرصتی برای دیده شدن هنر و آثار هنرمندان فراهم میکند و این موضوع برای هر هنرمندی یک موفقیت ارزشمند است. اگر این نمایشگاهها به فروش آثار نیز منجر شوند، تأثیر آن دوچندان خواهد شد و انگیزه بیشتری برای ادامه فعالیت هنری ایجاد میکند.
رحمانی: طرح «اتفاق هنری گراش» را چگونه ارزیابی میکنید؟
غلامی: «اتفاق هنری گراش» در شرایط کنونی کشور توانسته روزنهای از امید در دل هنرمندان شهر ایجاد کند. این طرح باعث شده بسیاری از هنرمندان دوباره به تکاپو بیفتند و نسبت به مسیر هنری خود امیدوارتر شوند. آنچه برای من بیش از همه ارزشمند است، دغدغهمندی افرادی است که ایده این طرح را شکل دادهاند. همین موضوع نشان میدهد هنوز کسانی هستند که هنر و هنرمند برایشان اهمیت دارد و برای رشد و پویایی فرهنگ شهر تلاش میکنند.
