هفتبرکه ـــ مبینا پزشک: میگویند عکاسی یعنی ثبت یک لحظه برای همیشه! اما برای من که به عنوان خبرنگار این مسیر را دنبال میکنم، عکاسی یعنی شکار روایتی که پشت هر قاب پنهان شده است. ۲۸ مردادماه در تقویم، روز جهانی عکاسی نامگذاری شده است. به همین مناسبت تصمیم گرفتم به سراغ کسانی بروم که خودشان همیشه پشت لنز هستند؛ در این گزارش با چند نفر از هنرمندان این عرصه گفتگو کردهایم تا از نگاه متفاوتشان به دنیا، چالشها و خاطراتشان بشنویم.
این گزارش در مورد عکاسانی است که بهصورت رسمی فعالیت میکنند. البته در گذشته، دربارهی عکاسی زارعی در ستون #گپتریا نوشتهایم، و نوریه بلبل با آنها مفصل گفتگو کرده است که میتوانید از اینجا بخوانید. به همین دلیل این بار به سراغ این عکاسی نرفتهایم! عکاسانی که به صورت سیار و در فضای باز عکاسی را دنبال میکنند، و یا در خانه و صفحات مجازی فعال هستند را هم در ادامه معرفی خواهیم کرد. باید اضافه کنم که افسانه رزاقپور مسئول آتلیه عکاسی «افسون» و نازنین کشاورز، عکاس فضای باز و مجالس، هم جزو افرادی بودند که قرار بود با آنها صحبت کنیم اما موفق به ارتباط با آنها نشدیم و تماسهایمان بیپاسخ ماند؛ همچنین فائزه حاجیزاده، مسئول آتلیه عکاسی «نورا» و مهسا فروزان، مسئول آتلیه عکاسی «پلک»، هم مایل به صحبت نبودند! شاید در آینده بتوانیم با این هنرمندان هم گفتگو کنیم.
معرفی هنرمندان حوزه عکاسی
طاهره قائدی متولد اردیبهشتماه سال ۱۳۷۶ است. او دو دختر دوقلو به نامهای یکتا و همتا دارد که در حال حاضر ۶سالهاند! بیشتر عکسهای او در سبک پرتره احساسی مفهومی است؛ آتلیه عکاسی «نیمنگاه» با مدیریت قائدی روبهروی حوزه خواهران و سالن آرایشی تبسم قرار دارد! برای ثبت سفارش میتوانید با شماره ۰۹۲۱۰۳۸۹۷۳۸ تماس بگیرید.
پرنیا پورشمسی متولد بهمنماه سال ۱۳۷۶ است. او یک پسر به اسم رستان دارد که ۲ساله است! پرنیا عکاسی عروس، مدلینگ، خانوادگی، کودک، بارداری، فضای باز، عکاسی مجالس و تبلیغاتی را انجام میدهد، پورشمسی مسئول آتلیه عکاسی «پرتو» است که در بلوار سپاه قرار دارد؛ برای هماهنگی و ثبت سفارش میتوانید با شماره ۰۹۳۳۸۵۴۴۳۸۹ تماس بگیرید.
وحیده دلاوران متولد فروردینماه سال ۱۳۶۷ است و سه فرزند به نامهای فاطمه، امیرحسین و علی دارد که به ترتیب ۱۸ساله، ۱۴ساله و ۲ساله هستند. او بیشتر در سبکهای کودک و خانوادگی عکاسی میکند؛ آتلیه عکاسی «آنیل» با مدیریت دلاوران در خیابان باقرالعلوم، کوچه ۴ قرار دارد! برای ثبت سفارش میتوانید با شماره ۰۹۳۷۴۸۴۴۱۹۹ تماس بگیرید.
اسما زارعی متولد اردیبهشتماه سال ۱۳۸۵ و مسئول آتلیه عکاسی «دیوان» در انتهای خیابان باقرالعلوم، ساختمان زمرد است. او در حوزه کودک و خانواده مشغول به عکاسی است؛ برای هماهنگی و ثبت سفارش میتوانید با شماره ۰۹۱۷۰۰۸۰۱۰۶ تماس بگیرید.
سهیلا نوروزپور متولد دیماه سال ۱۳۸۱ و از همکاران رسانه هفتبرکه است. عکاسی او به صورت سیار است و بیشتر در فضای باز با نظر مشتری در مجالس تولد، عروسی، خبری، تبلیغاتی و… عکاسی میکند؛ برای ثبت سفارش میتوانید با شماره ۰۹۰۵۹۲۱۵۱۲۴ تماس بگیرید و یا به آیدی اینستاگرامیSolix.a7@ دایرکت دهید! نوروزپور از سال ۱۴۰۱ عکاسی را شروع کرده است و در گذشته کار طراحی چهره را انجام داده است و در حال حاضر هم برخی اوقات طراحی را انجام میدهد.
زهرا افشار متولد تیرماه سال ۱۳۷۹ است. عکاسی او در فضای باز، منازل و مجالس با مناسبتهای مختلف است؛ افشار از سال ۱۳۹۹ عکاسی را شروع کرده است و معتقد است که سابقه عکاسی عمو و پسرعموهایش در علاقهاش به عکاسی بیتاثیر نبوده است! شغل دوم او، دبیری ورزش است و در مدارس شهید مطهری فداغ، شهید باهنر ارد و شهید رحمتی گراش مشغول به فعالیت است، برای هماهنگی و ثبت سفارش میتوانید با شماره ۰۹۳۸۱۸۴۳۴۵۰ تماس بگیرید.
سحر شکوه متولد دیماه سال ۱۳۸۳ است. بیشتر عکاسیهایش در سبک مجالس تولد، عروسی، فضای باز و عکاسی در منازل مشتری است؛ برای ثبت سفارش میتوانید با شماره ۰۹۲۳۱۵۱۷۳۱۰ تماس بگیرید.
کار با دوربین لذتبخش است
در دست گرفتن دوربین و ثبت یک تصویر، حتما لذتبخش است. امروزه همهی موبایلها دوربین دارند، اما لذت عکاسی کردن با دوربین حرفهای، چیزی است که نه فقط یک شغل که یک انگیزه و عشق برای ثبت زیباییها است. نقطهی آغاز علاقهی هر کدام از این عکاسان به عکاسی از کجا بوده است؟
طاهره قائدی از انگیزهاش به عکاسی توضیح داد: «اولین عکس سوگواره عاشورایی را که برگزار کردند، من یک عکس با گوشی گرفتم که در بخش اینستاگرام مورد قبول واقع شد؛ از همانجا بود که تصمیم گرفتم عکاسی را جدیتر دنبال کنم چرا که کار کردن با دوربین حقیقتا لذتبخش است.»
او ادامه داد: «فکر میکنم سال ۱۳۹۳ بود که من و یکی از دوستانم در کلاسهای جواد آبافکن شرکت کردیم. البته ایشان هنرجو قبول نمیکردند، اما به واسطه همسر دوستم که با آبافکن آشنا بود قبول کردند که ما هنرجویشان باشیم! در ادامه ایشان سایتهای مختلفی را برای دیدن نمونه کار عکاسی به ما معرفی کردند که من از آن زمان به بعد، مرتب این موارد را پیگیری میکردم. اما آن زمان هیچوقت فکر نمیکردم که بخواهم وارد بازار کار عکاسی بشوم، و فقط علاقه و حال خوبی که با عکاسی برایم به وجود میآمد مد نظرم بود.»
پرنیا پورشمسی از علاقهاش به عکاسی میگوید: «از ۱۸سالگی دوست داشتم که مستقل باشم. رشته دانشگاهی من حسابداری بوده است، به همین دلیل در کنار دانشگاه، در آتلیه «پروشات» که محیطی دخترانه داشت و مسئولش هم خانم فتحپور یکی از اقوام ما بود؛ مشغول به کار شدم. از آنجا بود که فهمیدم واقعا عکاسی را دوست دارم و بهصورت حرفهای آن را دنبال کردم و الان تقریبا ۱۰سال است که من کار عکاسی را انجام میدهم! البته اول بهصورت مبتدی بود و بعد آتلیه خودم را افتتاح کردم.»
وحیده دلاوران از علاقهاش به عکاسی گفت: «کم و بیش به عکاسی علاقه داشتم و رشته دانشگاهیام مرتبط با عکاسی بود. من فارغالتحصیل رشته گرافیک هستم که یک واحد آن به عکاسی آنالوگ و چاپ عکس با دستگاه قدیمی مربوط میشد؛ اما هیچ وقت به چشم شغل به عکاسی فکر نمیکردم! در آخر هم با تشویقها و پیشنهادهای همسرم وارد این کار شدم و عاشق این شغل هنرمندانه هستم.»
او ادامه میدهد: «بیشترین تأثیر را همسرم، مهدی زارعی داشته است. چون خود او هم عکاس است و آموزشهای اولیه و ابتدایی را همسرم به من داد؛ و بعد از آن مدنظر من آموزشهای آنلاین و کلاسهای آموزشی و سبک ادیت روسی عکاسان خارجی بود.»
اسما زارعی از علاقه به عکاسی حرف زد و گفت: «فکر میکنم عکاسی بخشی از زندگی من بوده است چرا که پدربزرگ من عکاس بوده و در حال حاضر پدرم هم عکاس است. همیشه در محل زندگی من عکاسی و عکس گرفتن رواج داشته است، اما چیزی که باعث شد من عکاسی را انتخاب کنم، علاقه به کودکان و ثبت لحظههای شیرین آنها بوده است؛ به همین دلیل بعد از اتمام درسم در دوره متوسطه دوم، تصمیم گرفتم که آتلیهای را راهاندازی کنم؛ که شروع فعالیت رسمی من از سال ۱۴۰۳ بود.»
او ادامه داد: «البته قبل از سال ۱۴۰۳ هم در این حوزه فعالیت داشتم. باید بگویم که اولین تجربه من با دوربین از سال ۱۳۹۷ یا سال ۱۳۹۸ شروع شده است و از همان موقع با ذوق از جزییات و زیباییها عکاسی میکردم؛ اما بهطور رسمی از همان سال ۱۴۰۳ آتلیه زدم.»
علاقهی من عکاسی پرتره احساسی مفهومی است
عکاسهای این گزارش کجا مشغول به کار هستند و خاطراتشان از دنیای عکاسی چیست؟
قائدی گفت: «رشته دانشگاهی من فناوری اطلاعات یا همان کارشناسی IT است. در حال حاضر علاوه بر فعالیت در آتلیه عکاسی «نیمنگاه» من در دانشکده هنری «دا» عکاسی را تدریس میکنم. این تدریس هم بهصورت خصوصی و هم نیمهخصوصی برگزار میشود که ما هشت تا ده جلسه تئوری و علمی را داریم، بعد از اتمام جلسات به افراد شرکت کننده مدرک هم میدهیم. فکر میکنم این هنرکده ظرفیت این را هم دارد که آثار هنرجویانش را در قالب نمایشگاه به نمایش بگذارد؛ البته علاقهی من بیشتر عکاسی پرتره احساسی مفهومی است که متاسفانه این نوع سبکها در گراش طرفدار زیادی ندارد.»
او از یکی از خاطراتش حرف زد و گفت: «اوایل من از خانوادهام خواستم که برایم دوربین عکاسی بخرند. آن زمان چون به مراسم عروسی نزدیک بودیم، خانوادهام یک لپتاپ و یک دوربین را به عنوان جاخالینی برای من آوردند! از سال ۱۳۹۸ تصمیم گرفتم که کمکم به دنبال عوض کردن دوربین و خرید تجهیزات مورد نیاز آن باشم.»
پورشمسی از اولین خاطرهاش میگوید: «از اولین خاطرات شیرینم این است که دوربینم را با حقوق خودم خریدم و زمانی که با آن دوربین عکاسی میکنم حس خوبی به من منتقل میشود.»
دلاوران هم به خاطرهاش اشاره کرد و گفت: «من از سال ۱۳۹۸ عکاسی را شروع کردم و یکی از خاطرات من برمیگردد به اینکه من برای عکاسی به یکی از باغهای اطراف شهر رفته بودم و فراموش کرده بودم که مموری دوربین را با خودم ببرم.»
زارعی از تاثیر اطرافیانش در انتخاب حرفه عکاسی توضیح داد و گفت: «اولین نفری که از من حمایت کرد پدرم بود که بیشترین تاثیر را در کار و پیشرفت من داشت. بعد از پدرم هم استاد رضایی و استاد رسولی جزو افرادی بودند که در دورههای آموزشی عکاسیشان شرکت کردم و در رشد من تاثیر بهسزایی داشتند.»
چالش همه عکاسان: عکاسی از کودکان و قیمت دادن به مشتری
هر شغلی چالشهایی دارد. از عکاسان این گزارش پرسیدم مهمترین چالش آنها در شغلشان چیست که جوابهای آنها خواندنی میباشد.
طاهره قائدی از چالشهای عکاسیاش میگوید: «بهنظر من عکاسی کردن از نوزاد و کودکان واقعا چالش برانگیز است و صبر و حوصله زیادی میخواهد که من به این بخش علاقهای ندارم. بعد از آن هم فکر میکنم که بیشترین چالش من و بقیه همکاران در مورد قیمت دادن به مشتری است؛ با توجه به وضعیت اقتصادی جامعه و تورم، شغل ما هم از این قضیه مستثنی نیست! چون ما بعد از چاپ و ادیت، عکسها را باید برای لابراتوار بفرستیم و قیمتها هم که روزانه افزایش پیدا میکند و ما هم مجبور هستیم که قیمتهایمان را بالا ببریم.»
پرنیا پورشمسی از چالشهای عکاسی سخن گفت: «از چالشهای ما عکاسی کودک و نوزاد است. معمولا نوزادها زمانی که باید بخوابند، بیدار هستند و بالعکس! و وقتی خروجی عکسها همانی میشود که در ذهنم بوده است؛ یا از عکسهایی که گرفتهام بازخوردهای خوبی را دریافت میکنم، بیشترین لذت را میبرم و چشمانم قلبی میشود. یکی دیگر از چالشهای ما عکاسان هم نرخ دادن به مشتری است؛ مثلا اینکه عکس و فایل اصلی و خام متعلق به خود عکاس است و مشتری اگر آن فایل را بخواهد باید هزینه پرداخت کند! و این موضوع پرچالشترین بحث بین مشتری و عکاس است.»
او با لبخند از چالش برانگیزترین عکسی که تا به حال گرفته است حرف میزند و میگوید: «یکبار سفارش عکاسی مکهای داشتم و سفارشدهندگان گفته بودند که حتما از ورود افراد عکس بگیرم. موقعی که به آنجا رسیدم دوربینم را بیرون آوردم که نور و… آن را تنظیم کنم که ناگهان دیدم دوربین، مموری ندارد! با سرعت نور برگشتم آتلیه و مموری را برداشتم؛ از آن موقع به بعد برای هر مراسم حتما یک مموری زاپاس در کیف دوربینم میگذارم.»
وحیده دلاوران هم از چالشهای عکاسی حرف زد و گفت: «عکاسی به نظر شغل آسانی میرسد، اما چالشهای بسیار زیادی سر راه وجود دارد. ما عکاسان بیشترین چالش را با شیطنت و بازیگوشی بچهها داریم؛ و بیشترین لذت هم در خنده شیرین بچهها و ادابازیهای بامزهشان است. البته فکر میکنم که عکاسی کودکان بیشترین چالش را دارد.»
اسما زارعی هم درباره چالشهایش گفت: «فکر میکنم چالش من، چالش اکثر عکاسان باشد. من در حال حاضر بیشترین چالش را از عکاسی کودکان دارم که در اوج بازیگوشی بتوانم لحظههای نابی را ثبت کنم و همچنان هم بیشترین لذت را از عکاسی کودک میبرم. میدانید چیست؟ هر کودکی دنیای خودش را دارد و نمیشود با همه افراد به یک مدل رفتار کرد؛ برای عکاسی از هر فرد من موظف هستم که یک راه خاص پیدا کنم.»
او از ترفندهای عکاسی کودک توضیح داد: «شاید این چیزی که میخواهم بگویم ترفند یا تکنیک خاصی نباشد. اما من همیشه سعی میکنم در عکاسی کودکان، قبل از شروع کار با کودک دوست بشوم تا بچه احساس راحتی کند؛ صد البته که کودک را هم مجبور نمیکنم که لبخند بزند، بلکه سعی میکنم طبیعیترین لحظهها را ثبت کنم.»
موفقیت در دنیای عکاسی نیازمند آپدیت آموزش است
برای موفقیت در عکاسی چه کارهایی لازم است؟ عکاسی هم مثل هنرهای دیگر باید با تغییرات امروز همراه باشد.
قائدی از معیارهای عکاسیاش حرف زد و گفت: «مهمترین مسئله بازی با نور و سایه است که برای خود من بهشخصه بسیار لذتبخش است. من میتوانم بگویم که نورپردازی یکی از مهمترین عواملی است که آن عکس را ماندگار میکند؛ و بعد از آن هم ارتباط با مدل و ثبت بهترین حس و حالتی که مدل دارد، و بعد از آن هم ترکیببندی و ادیت برای ثبت یک عکس خوب مکمل یکدیگرند.»
او ادامه میدهد: «ببینید برای یک عکاس تجهیزات بسیار مهم است، اما آموزش دیدن و تجربه کسب کردن و بعد از آن کسب تجربه میتواند به موفقیت عکاس کمک بیشتری بکند. هر چند که موفقیت در دنیای عکاسی نیازمند صبر، حوصله، آموزش و آپدیت آموزش است. مثلا من به عکاسی مینیمال هم خیلی علاقه دارم و کلا سبک عکسهایم طوری است که دوست ندارم زمینه عکاسی شلوغ باشد، به مشتریهایم هم میگویم که سبک کار من این است.»
پورشمسی از عواملی که باعث میشود یک عکس خوب و ماندگار شود؛ گفت: «خب صد درصد ترکیب کادربندی و نور و لحظهای که عکس ثبت میشود، یک عکس را خوب و ماندگار میکند. کسی که به عکاسی میآید و آن روز، تولدش یا عروسیش است و برایش آن روز مهم است؛ من به عنوان یک عکاس باید یک عکسی را به مشتری تحویل بدهم که موردپسند خودم باشد و به قول معروف توی ذوق نزند.»
دلاوران از ماندگاری یک عکس خوب میگوید: «قطعا نورپردازی و زاویهی مناسب و ادیت، جزو فاکتورهای خوب بودن یک عکس میشود. ولی در نهایت تنها چیزی که یک عکس را ماندگار میکند، چهره و حس شادابی فرد است. البته تجهیزات حرفهای هم در عکاسی تاثیر زیادی دارد! اما به نظر من پنجاه درصد تجهیزات و پنجاه درصد هنر عکاس یک عکس را باکیفیت میکند.»
زارعی از یک عکس خوب میگوید: «لحظههای واقعی و به دور از مصنوعی بودن، تکمیلکننده یک عکس خوب است. چنین عکسی باعث میشود از نگاه کردن به عکس هم خسته نشوی! البته در کنار دید عکاس، تجهیزات هم مهم است، اما اولویت باید دید عکاس باشد.»
آموزش و تمرین: دو عنصر پیشرفت عکاس
تجربیات عکاسان این گزارش اگرچه همگی جوان هستند، میتواند برای علاقهمندان به هنر عکاسی مفید باشد.
طاهره قائدی به افرادی که میخواهند وارد حرفه عکاسی شوند توصیه میکند: «تا جایی که میتوانید آموزش ببینید و تمرین کنید. چون این دو، دو عنصر پیشرفت کار شما هستند. مثلا من باید بگویم که در خانه تاریخی محسنزاده که یکی از خانههای قدیمی گراش است، و در خانه شیخ فضلاللهخان یک مجموعه عکس با لباسهای سنتی کار کردهام.»
او ادامه میدهد: «همیشه حرف استادم یادم میماند که میگفت هیچوقت به دنبال لایک و کامنت بقیه نباشید؛ چون من هروقت میبینم که از نظر خودم عکسی مناسب است، آن را بارگذاری میکنم و واقعا به دنبال لایک و کامنت نیستم؛ همین که میبینم تلاشهایم نتیجه داده و توانستهام عکسی بگیرم که به خودم حس خوب منتقل میکند، کافیست.»
پورشمسی کمی بیشتر میخندد و به افراد علاقهمند به دنیای عکاسی توصیه میکند: «راستش من فکر میکنم کسی میتواند به این حیطه بیایید و موفق بشود که به کار عکاسی علاقه داشته باشد؛ چون باید با اعصاب آرام وارد این کار شد.»
دلاوران به جوانان علاقهمند به عکاسی توصیهای دارد و میگوید: «کار عکاسی نیازمند صبر بسیار زیادی است؛ مخصوصا در رابطه با کار عکاسی کودک. توصیه من به افراد علاقهمند این است که در صورت اشتیاق به عکاسی، تخصصی وارد این کار شوند و حتما شرکت در کلاسهای آموزشی حرفهای شهرهای بزرگ را در کارنامهشان داشته باشند.»
او افزود: «بهنظرم علاقهمند بودن به عکاسی از مهمترین مولفهی موفقیت در شغل عکاسی است. در نهایت هم رضایت سوژهها از کاری که به آنها تحویل میدهیم، نشانه رسیدن به موفقیت در کار عکاسی میباشد.»
زارعی هم برای علاقهمندان به عکاسی توصیهای دارد: «فقط علاقهتان را دنبال کنید و در طی مسیر از سختیها خسته نشوید چون آخر هر مسیری زیباست. همچنین برای یادگیری هیچچیزی عجله نکنید چرا که موفقیت همیشه با تجربه کردن کامل میشود.»
اینگونه بود که امروز برای چند ساعت، جای عکاسها و سوژهها عوض شد. کسانی که همیشه پشتِ لنز ایستادهاند تا لحظههای دیگران را ثبت کنند، اینبار خودشان در قاب گفتوگو نشستند و از پشت پنجرهی نگاه خودشان برایمان گفتند. پشت هر عکس زیبایی که میبینیم، لحظات انتظار، صبوری و عشقی نهفته است که هیچ قابی آن را نشان نمیدهند! روز جهانی عکاس بر همهی آنهایی که دنیا را زیباتر از آنچه هست، به ما نشان میدهند، مبارک.
